BRATERSTWO W ISLAMIE

Wszechmogący Mąjestat Boga stworzył ludzi i ich rasy z obojga ludzi - rodziców. Te wspólne pochodzenie łaczy i umacnia wszelkie więzi międzyludzkie.

"O ludzie! Oto stworzyliśmy was z mężczyzny i kobiety. Uczyniliśmy was ludami i plemionami obyście się wzajemnie znali.

Zaprawdę najbardziej szlachetny spośród was w obliczu Allaha, to najbardziej bogobojny spośród Was! Zaprawdę Allah jest wszechwiedzący i dobrze świadomy" (Sura Komnaty, w. 13)

Tak więc wzajemne poznanie - a nie skłócenie - stanowi podstawę stosunków międzyludzkich.

Mogą powstawać bariery przeszkadzające we wzajemnym  poznawaniu  się  ludzi i wzbogacaniu życia.

Możliwymi źródłami konfliktu są: ludzki pęd ku dobrom materialnym, różne pojmowanie dobra i zła, a prawda jest różnie interpretowana.

Niemniej jednak złe wydarzenia nie powinny doprowadzać do zapomnienia o podstawowej mądrości i sensie stworzenia oraz zaludnienia kuli ziemskiej i wspólnej budowie cywilizacji ludzkiej.

Każdą więź, którą ugruntuje wzajemne poznanie i usuwa przeszkody, warto umacniać i wykorzystywać we właściwy sposób.

Islam jest nie tylko więzią łączącą większą bądź mniejszą liczbę ludności, lecz przede wszystkim sumą prawd ustalających prawidłowe relacje między ludźmi, a ich Stwórcą.

Muzułmanie jako nosiciele tego posłannictwa odczuwają i doceniają jego wielkość, które za sprawą Boga ogarnęło ich i zespoliło.

Wzajemne poznanie jest więc godne szczególnej troski, a przede wszystkim te które odnawiają przekazy islamu o wspólnym pochodzeniu istot ludzkich i ich drodze życia i przeznaczenia.

Więc nie odwracajmy się od siebie, działajmy wspólnie i nieśmy wzajemną pomoc, a szczególnie tam gdzie jest ona niezbędna.

Dominacja egoizmu staje się chorobą człowieka, która pożera jego cnoty. Gdy opanowuje daną osobę niweczy w niej dobro i przyczynia się do rozrostu zła, Osoba taka ogranicza się do ciasnych granic swego ja. Przestaje widzieć szeroki świat, ludzi, ich radości i ich zmartwienia. Dostrzega ludzi o tyle o ile służą jego celom lub wzbogacają w nim obawy.

Islam zwalcza ten niszczycielski egoizm, wprowadzając sprawiedliwe braterstwo, Uzmysławiając człowiekowi, że świat nie należy wyłącznie do niego, że obok niego są inni ludzie mający swoje prawa i swoje interesy. Brat w islamie ma oczekiwać od drugiego, nie tylko nie wyrządzenia mu szkody, lecz obrony przed złem. Brat winien współczuć drugiemu bratu gdy spotyka go krzywda. Brak współczucia świadczy tylko o egoizmie, niemającego nic wspólnego z braterstwem, które postuluje islam.

Prawdziwe ubolewanie skłania do zapoznania się z trudnościami przeżywanymi przez współbraci, a uspokojenie następuje dopiero po ich usunięciu. Powodzenie w tym dziele daje człowiekowi prawdziwe zadowolenie i uspokaja jego sumienie.

Jedną z oznak szlachetnego braterstwa jest to, aby dobrze życzyć swemu bratu. wyrażać radość gdy on osiągnie korzyści, tak jak cieszymy się ze swoich sukcesów.

Zazdrość dla muzułmanina jest obca, bowiem niszczy uczucia braterstwa, winna być ona usuwana z naszego życia wszelkimi sposobami.

Szereg hadisów wskazuje na wysokie uznanie islamu dla prawdziwego braterstwa i poszanowania bliźniego. Tak samo ma wysoką ocenę  w  islamie  służba  publiczna, a szczególnie zmierzająca do konsolidacji muzułmańskiej społeczności.

Wielkie są ciężary tego świata, często niepowodzenia spadają na ludzi jak deszcz. Pojedynczy człowiek jest za słaby, aby długo przeciwstawiać się im. Wysiłek pojedynczego człowieka może być zaoszczędzony gdy w czas pośpieszą mu z pomocą bracia. Dadzą mu należyte wsparcie.

"Człowiek jest mały i słaby w pojedynkę, zaś ogromnym siłaczem w gromadzie".

Ta mądrość ludowa odnosi się nie tylko do pojedynczych osób, ale także do narodów i społeczeństw. W Kur'anie jest podane:

"I trzymajcie się razam węzła Allaha i nie rozłączajcie się! Wspominajcie dobroć Allaha nad Wami! Oto byliście wrogami, a On uczynił przyjaźń w waszych sercach i staliście się przez Jego dobroć braćmi! Byliście na skraju przepaści ognia, a On was od niego uratował. W ten sposób Allah wyjaśnia wam Swoje znaki. Być może wy pójdziecie drogą prostą". (Sura III. Rodzina, w. 103)

Posłaniec Allaha (PzN) w swoich hadisach ostrzegał przed występkiem.

Być może, że dla łudzi krótkowzrocznych sprawy te są mało istotne, z nikłym niebezpieczeństwem. Natomiast ludzie rozważni pojmują konsekwencje jakie mogą wyniknąć z takiego postępowania. a szczególnie w kwestii moralnej (załamania serc, oschłość uczuć itp). Powiedział:

"Strzeżcie się posądzenia, bo posądzenie jest najbardziej kłamliwą wypowiedzią.

Nie szpiegujcie, nie rywalizujcie ze sobą, nie bądźcie zazdrośni, nienawistni, ani podstępni. Bądźcie sługami Boga. bądźcie braćmi."

Muzułmaninowi wobec bliźniego jest zakazane:

          - znieważanie go,

          - pozostawienie bliźniego w potrzebie,

          - zaboru jego majątku,

          - przelewu jego krwi,

          - pożądania jego kobiet.. itp.

Bóg nie przygląda się naszym wizerunkom, ale naszym duszom i naszemu postępowaniu. Właśnie w sercu znajdujemy naszą pobożność.

Zgodnie z tymi nakazami braterstwo winno być pojmowane jako powszechne bezpieczeństwo, ogarniające pokojem i życzliwością całą  społeczność  muzułmańską i nie tylko muzułmańską.

Oby wszystkie narody przyjęły do swoich serc islamskie wskazania w sprawie braterstwa, to na naszym globie nie byłoby wojen i zła.

 

Niech Allach ma Was w swojej opiece.

Jan Sobolewski
BRATERSTWO W ISLAMIE