KRUSZYNIANY - MECZET

 

Meczet to muzulmanska budowla kultowa.

W   kanonie   liturgicznym   meczet   sklada   sie, z obszernej sali modlitw podzielonej na dwie czesci (w Polsce - meska i zenska).

Budowla zwykle pokryta jest kopula, sale modlitw poprzedza dziedziniec otoczony kolumnada.

 

 

            Funkcjonowanie meczetów w Bohonikach i Kruszynianach bez watpienia nalezy wiazac z osadnictwem tatarskim za Jana III Sobieskiego. Przywilejem królewskim wydanym w Grodnie dnia 12 marca 1679 roku. Z tego tez okresu pochodzily zapewne pierwsze budowane tam meczety.

Sejm walny warszawski z roku 1556-1557, oraz sejm lubelski 1569 zezwolil na wznoszenie meczetów za zgoda królewska oraz biskupa danej ziemi. W wieku XVIII konstytucja  z  roku  1768  zezwolila swobodnie wznosic swiatynie muzulmanskie tak w dobrach prywatnych jak i królewskich:

„ (...) Oraz azeby wolne na swych lokaciach erekcje i konserwacje meczetów bez przeszkód od nikogo mieli, za zgoda wszystkich Stanów terazniejszym prawem ustanawiamy”

Najstarsza   wzmianke   zródlowa  o  meczetach  w  i  Bohonikach,  a   takze o filialnym meczecie w Malawiczach odnajdujemy w wizytacji parafii Sokólskiej z roku 1717. Pierwszy raz notuja zródla meczet w Kruszynianach w roku 1829. Nie ulega jednak watpliwosci, ze meczet znajdowal sie tam o wiele wczesniej. Legenda glosi, iz meczet ufundowal ostatni z rodu Krzeczkowskich, wiec mogla to byc II pol. XVIII wieku. Oba te meczety wybudowane wydaja sie byc kosztem calej spolecznosci tatarskiej. Brak bowiem jest jakichkolwiek zródel, aby stwierdzic ze pochodzily one z fundacji zamoznych Tatarów lub okolicznej szlachty chrzescijanskiej. Istnieje tylko legenda wiazaca fundacje meczetu kruszynianskiego z rodem Krzeczkowskich.

Dzieki  prowadzonym przez wladze zaborcze nakazom sporzadzania raportów o stanie swiatyn mamy nieco informacji o interesujacych nas meczetach. Raport z roku 1854 informuje nas nie tylko o funkcjonowaniu meczetu w Kruszynianach i Bohonikach, lecz i o ilosci muzulmanów w miastach gubernianych (tu Sokólka) o ilosci duchownych etc. Zmniejszenie ilosci wiernych odbilo sie zapewne niekorzystnie równiez na sytuacji meczetów. W roku 1882 gubernator zwrócil sie pisemnie z nakazem spisania istniejacych meczetów w poszczególnych guberniach. W kolejnej korespondencji pojawila  sie  watpliwosc  dlaczego  nie  zostal ujety w spisie meczet w Kruszynianach i czy on w ogóle funkcjonuje. Byc moze wiazalo sie to ze zbyt rzadkim wykorzystywaniem meczetu do celów liturgicznych z powodu malej ilosci wiernych. Na temat meczetu w Kruszynianach i ludzi z nim zwiazanych mozemy sie nieco dowiedziec ze szczatkowo zachowanych ksiag metrykalnych. Sa to ksiegi sporzadzone na rosyjskim formularzu pisane recznie jezykiem rosyjskim; interesujace jest  oznaczenie  wszystkich  kolumn u góry pismem arabskim. Szczesliwie meczety w   Bohonikach   jak  i  Kruszynianach  bez  wiekszego  uszczerbku  przetrwaly  okres I Wojny Swiatowej.

Niestety juz po drugiej wojnie sytuacja muzulmanów ulegla znacznemu pogorszeniu, zmuszani czesto przez wladze sowieckie do opuszczenia swego dotychczasowego miejsca zamieszkania. Granica panstwa oddzielila historyczna grodzienszczyzne  a  z nia wiele meczetów. W Polsce znalazly sie tylko dwa Bohoniki i Kruszyniany. Staly sie te meczety glównymi miejscami spotkan spolecznosci tatarskiej.

Wraz z rozwojem sluzb konserwatorskich w Polsce i tworzeniem tzw. rejestru zabytków, oba meczety zakwalifikowane zostaly jako obiekty klasy „0” prawnie chronione.

Meczet w Kruszynianach zostal wpisany do rejestru 3 XI 1960, w  Bohonikach 7 XI 1966 roku. Meczet w Bohonikach jak i w Kruszynianach swoja architektura nie przypominaja meczetów z Turcji, czy Zakaukazia. Sa to drobne obiekty drewniane wykonane z drewna sosnowego. Oba meczety sa konstrukcja slupowo- ramowa, wykonane technika na zrab z zaweglowaniem skosnym scietym do czola, dzieki czemu mozliwe bylo szalowanie scian.

 Meczet w Bohonikach wzniesiony jest na planie prostokata o wymiarach 11,49x 8,3 m, o lacznej kubaturze 460,1 m3. Obiekt zamkniety jest dachem brogowym pokrytym gontem. Zwienczenie stanowi osmioboczna cebulowato zakonczona sygnaturka minaretu z wysunietym pretem, na którym znajduja sie trzy kule zakonczony pólksiezycem. Okna skrzyniowe zblizone do kwadratu. Meczet ten posiada  jedno  wspólne  wejscie,  które  usytuowane  jest  niesymetrycznie. Michrab w formie prostokata wysunietego ze sciany poludniowo- wschodniej na okolo 1, 5 metra przykryty daszkem dwuspadowym. W czasie dzialan wojennych zostala uszkodzona poludniowo- zachodnia sciana oraz czesc przedsionka. W czasie wojny w meczecie urzadzono szpital polowy, który przyczynil sie do znacznej dewastacji obiektu. Pierwszy  remont zabezpieczajacy budowle przeprowadzono na poczatku lat 50-tych XX w. W latach 80 XX wieku meczet ten przechodzil szereg konserwacji. Meczet wielokrotnie malowany w latach 80 meczet byl koloru niebieskiego, obecnie koloru zielonego.  Otoczony  jest  ogrodzeniem wykonanym z siatki ogrodzeniowej w ramach z katownika, brama pólkolista koloru zielonego. Gruntowny remont meczetu wykonany zostal w latach 1982-85, przez Przedsiebiorstwo Konserwacji Zabytków.

Detal jest bardzo ubogi obecnie nad wejsciem wykonany jedynie w drewnie detal arabeski, naroza zaszalowane deska gladko. Brak jest zdjecia Bohonickiego meczetu z okresu poprzedzajacego II wojne.

Meczet w Kruszynianach jest zbudowany w zupelnie innym „stylu”. Wzniesiony jest równiez na planie prostokata posiadajac wymiary 10x13 m o lacznej kubaturze powierzchni 650 m 3. Posiada juz jednak dwa oddzielne wejscia, przykryte blacha. Wejscie dla kobiet znajduje sie na osi obiektu, wejscie dla mezczyzn znajduje sie we w bocznej scianie meczetu. Wejscie dla kobiet zwienczone jest trójkatnym tympanonem, po bokach którego wznosza sie dwie wieze. Przykryty jest dwuspadowym dachem kalenicowym pokrytym gontem. Na kalenicy dachu przesunieta nieco w kierunku michrabu znajduje sie trzecia wiezyczka bez okien. Trzy wieze zwienczone sa blaszanymi helmami z pólksiezycem w szczycie. Meczet ten posiada okna zamkniete ostrolukowo. Bardzo interesujace jest wykonanie michrabu; stanowi on wysuniety podobnie jak w Bohonikach prostokat zakonczony jednak ostro z okienkami typu karo, czyli rombowe. W meczecie kruszynianskim zastosowano w narozach ozdobne poziome boniowanie. Meczet posiada interesujacy detal jakim jest kamien znajdujacy sie w fundamencie po prawej stronie wejscia dla kobiet z wyryta data 1846. Z pewnoscia jest to data remontu meczetu, byc moze wzmacniany lub wymieniany mógl byc wówczas fundament; niestety nie wiemy dokladnie jaki byl zakres owego remontu. Kolejne remonty meczetu nastapily w roku 1900 odnowiono wnetrze swiatyni, 1957 w materialach konserwatorskich zanotowany jest jako „remont gruntowny”, kolejne 1975-76 i ostatni przeprowadzony w latach 1992-93. Wymieniono wówczas m.in. blachy na zwienczeniu wiez, pomalowano go równiez na kolor zielony.

Meczet otoczony jest kamiennym murem wysokosci ok. 60 cm.

Prezentowane meczety wykonywane przez okoliczna ludnosc czesto zydowska nie znajaca stylu innego niz otaczajaca ich architektura. Wznosili wiec meczety „podlug nieba polskiego” i wzorowali sie na tym co obserwowali codziennie. Byly to w duzej wiekszosci drewniane kosciólki stad wzór Kruszynian z dwiema wiezami  i  tympanonem  obcym  dla  meczetów;  a  tak   czesto   wykorzystywanym w klasycyzmie lub male cerkiewki z cebulasto zakonczona kopula (jak w Bohonikach).

Zalowac nalezy, iz nie dotrwaly do naszych czasów wzorem swiatyn chrzescijanskich inwentarze wyposazenia, akty fundatorów. Brak bazy zródlowej uniemozliwia nam, historykom ukazanie pelnego obrazu Tatarów w Wielkim Ksiestwie Litewskim.

Artur Konopacki

KRUSZYNIANY - MECZET